w drodze na Alderaan

"Wolę błędy entuzjasty od obojętności mędrca" - Anatole France

2012-02-09T23:09:00.002+11:00

Choć religia w Australii jest twoją prywatną sprawą i oficjalnie nikt swoich przekonań religijnych lub antyreligijnych nie demonstruje to jednak mała wojna religijno-antyreligijna stale istnieje.

Najlepszym, bo publicznie demonstrującym poglądy a jednoczenie chroniącym tożsamość ich posiadacza, polem walki jest … samochód, a zwłaszcza jego tył!!! Tak przednią szybę raczej traktujemy jako miejsce na amulet mający zapewnić nam szczęśliwą jazdę (oczywiście często jest to np. Różaniec na lusterku) Za to z tyłu tyle wolnego miejsca i jak tu nie wykorzystać darmowej przestrzeni reklamowej. Więc wojna na symbole i hasła trwa.

Trochę przykładów?

Proszę: zrobione na skrzyżowaniu w Melbourne przez s. Anię - rybka z nogami (symbol ewolucjonistów) i "EVOLVE" (ewoluować) oraz "Darwin" żeby już nie było wątpliwiści.

Nasi oczywiście też kleją ryby, ale ten jest piśmienny ;-)
"Nie daj się oszukać tym samochodem. Mój skarb jest w niebie"

a to z net'u, ale mój faworyt: "Prawdziwi faceci kochają Jezusa"
i na bicepsie "ja wierzę"

Trochę turystyki

2012-01-07T22:34:00.002+11:00

Postanowiłyśmy trochę pozwiedzać, a w zasadzie to zdanie powinno brzmieć: namówiłam s. Anię na małe zwiedzanie dzikiej Tasmanii. Jak brzmi tak brzmi, ale naszym udziałem padły dwa półwyspy: cape Raoul i cape Huay (dobrze, że nie muszę wymawiać tej nazwy ;-))
Trochę potu i zmęczenia, ale widoki super - na 95% bo lekka mgiełka psuła dalszą perspektywę.
Cape Raoul został zdobyty w Sylwestra 31.12 i został moim faworytem - co za klif!
Cape Huay to na razie najfajniejsza trasa, klif i widoki według "tasmańskiego rankingu" s. Ani.
Jak będziecie na Tasmanii zdecydowanie polecamy, a na zachetę trochę zdjęć z wypadów.

tu więcej zdjęć z cape Raoul

tu reszta z cape Huay

2012

2012-01-01T00:49:00.001+11:00

Witam w Nowym Roku!!!
Niech będzie to dla nas wszystkich dobry rok,
niech będzie rokiem pokoju,
niech stawia na naszej drodze dobrych ludzi,
niech nas uczyni lepszymi!

Dla wszystkich przyjaciół

2011-12-25T03:55:00.000+11:00

Między Wszyskich Świętych a Bożym Narodzeniem, czyli smutna refleksja

2011-11-18T23:18:00.002+11:00

Prawie każdy dzień schodzi mi na odwiedzaniu polskich seniorów w ich domach. Czasem to człowiek musi zagadywać, podpytywać i zabawiać na wszystkie modele, ale są i takie odwiedziny gdzie się tylko siedzi i słucha (najszęściej tego samego 100 raz ;-).

Miałam taką wizytę w tym tygodniu gdzie słuchałam, ale nie były to opowieści jak to wywieźli... lub przwieźli ... i jak to ciężko było.
Ot tak sobie, pewna prawie 90 letnia pani mówiła, jak chciała żeby syn z rodziną przyjechał do niej na święta (miałam wrażenie, że jestem tylko po to, by mogła to głośno opowiedzieć samej sobie, jeszcze raz).

Ma 3 dzieci (oczywiście wszystkie wiek już prawie emeryturalny). Młodszy syn i córka z rodzinami mieszkają na Tasmanii i często się widują, ale najstarszy syn jak miał 18 lat wyjechał do Queensland, ma żonę i dorosłego syna, którego moja znajoma widziała tylko 3 razy w życiu. A że ten ostatni rok ciężko chorowała więc uwidziała sobie wspólną Wigilię i Święta w gronie całej rodziny.
Zadzwoniła. Syn powiedział jak to bardzo są wszyscy zajęci, ale postarają się przyjechać. Radości nie udało się utrzymać długo w tajemnicy więc po kilu dniach dzwoni do najmnłodszego i ...
Brat do niego już dzwonił, na pewno nie przyjedzie na Święta: "tyle wtedy roboty, że trudno się urwać, ale może za kilka miesięcy, znajdą jakiś wolny termin".

Znajdzie, znajdzie... na pogrzeb matki zawsze znajduje się wolny dzień, tylko z których odwiedzin ona by się bardziej ucieszyła???

Na południe, aż do końca wszelkich dróg

2011-11-08T22:15:00.002+11:00

Październik był dość bogaty w wydarzenia, bo zaczął się od naszych rekolekcji, czyli "przeszły" przez Hobart nasze "australijskie siostrzyczki". Ale ledwie tą czelotkę odstawiłyśmy na lotnisko i w spokoju dopijałyśmy kawę, zawitała u nas s. Marta, z samego Chickago wooouuu ;-)

Wizyta okazała się przeuroczym czasem i okazją do odwiedzenia z Gościem choć odrobinki Tasmanii (a nie drętwą wizytacją ;-)))) Wrzucam więc kilka zdjęć z naszego wypadu - Tahune AirWalk, Hastings Cave i aż tam gdzie kończy się na południu wszelka droga!!! (ostatnie 19 km było już tylko po czerwonej tasmańskiej glinie, dzięki czemu nasz Yaris zmienił kolor z białego na rudy!).

Ostatnie ostatki Tasmanii - Cockle Creek i zatoka Recherche Bay bardzo mi się spodobały, a że czasu miałyśmy już niewiele, więc obiecałam sobie koniecznie się tam wybrać i oczywiście dotrzeć już na piechotę na Przylądek Południowo-Wschodni – najdalej na południe wysunięty przylądek Tasmanii, uznawany za południowy skraj Australii.
Może kiedyś cały The South Coast Track? Kto wie???

What's special about Poland?

2011-10-07T21:53:00.001+11:00

Ps. Mnie się osobiście podoba - promujmy Polskę!!!

I jeszcze Basia Trzetrzelewska z "London Warsaw New York" - oj, miłe wspomnienia ;-)))

Czy uprawiając sport można przedłużyć swoje życie?

2011-10-04T23:23:00.008+11:00

Nie moje, ale znalezione w sieci (http://www.pomagamysobie.pl/archive/index.php/t-513.html). Spodobało mi się więc wrzucam w oryginalnej formie.

Czy uprawiając sport można przedłużyć swoje życie?

Moja prywatna odpowiedź brzmi: I nie, i tak.
Dlaczego nie?
Człowiek rodzi się z zaprogramowaną (w genach) długością życia i choćby stawał na głowie nie jest w stanie go przedłużyć - także uprawiając sport. Może go sobie natomiast skrócić - poprzez nieodpowiedni tryb i warunki życia.
Dlaczego tak?
Gdyż uprawiając sport może mniej lub więcej zbliżyć się do określonej w genach życiowej granicy. Innymi słowy jeśli sportu uprawiać nie będzie, będzie żyć w tych samych warunkach krócej.
Dlaczego uprawianie sportu ma takie życiodajne skutki?
Otóż człowiek przychodzi na świat ze ściśle zaprogramowaną ilością uderzeń serca i nigdy jej nie przekroczy - nawet o jedno jedyne uderzenie. Jak zatem można, praktycznie rzecz biorąc, zbliżyć się maksymalnie do tej określonej liczby uderzeń, czytaj: żyć jak najdłużej? Poprzez obniżenie pulsu. Innymi słowy im serce zdrowego człowieka wolniej bije, tym dłużej on żyje - spożytkowywanie jego "pulsowego limitu" rozciąga się w czasie. Rzeczą wiadomą jest, że uprawiający sport mają niższy puls od tych, którzy sportu nie uprawiają. Co prawda w trakcie fizycznego wysiłku puls jest wysoki a nawet bardzo wysoki, ale w przerwach pomiędzy kolejnymi treningami odpowiednio niższy. Innymi słowy mamy do czynienia ze stosunkowo krótkim czasem intensywnego wysiłku i długimi fazami wypoczynku po wysiłku. Gdybyśmy zsumowali np. roczną ilość uderzeń serca uprawiającego sport, to byłaby ona znacznie niższa od ilości uderzeń serca porównywalnej wiekiem i płcią osoby, która sportu nie uprawia. Pragnę w tym miejscu podkreślić, że w niniejszym rozważaniu mówiąc o sporcie miałem na uwadze sport rekreacyjny a nie wyczynowy. Ten ostatni bowiem może skrócić (i niejednokrotnie skraca) ludzkie życie, gdyż jest swoją intensywnością i ekstremalnością często skierowany przeciwko życiu. Może właśnie w stosunku do takiego wyczynowego sportu ukute zostało powiedzenie "sport to mord".I jeszcze jedna rada, także dla tych, którzy sportu nie uprawiają: oszczędzajcie puls - nie unoście się i nie denerwujcie. Wszelkie zdenerwowanie wyczerpuje wasz pulsowy limit. Dlatego np. cholerycy żyją krócej. Niestety, piszący niniejszy post też do nich należy. Ale się tym nie zamartwiam, gdyż św. Piotr też był cholerykiem i na tym choleryku (na skale) Nasz Pan zbudował swój Kościół.

Jeszcze raz króciutko

2011-09-15T22:36:00.029+10:00

Niestety jakoś bardzo brak mi czasu, to wręcz niesamowite jak nie mogą dogonić samej siebie. Już prawie miesiąc jestem w Hobart, ale wszystko jeszcze zupełnie jakoś niepozbierane, niepoukładane, niezałatwione. Nie nadążam za dniem obecnym.
Obiecuję jakieś większe wpisy jak dogonię bieżący dzień i siebie ;-))) Daję sobie jeszcze miesiąc, bo przed nami w najbliższych dniach jeszcze strasznie dużo roboty, a parę refleksji czeka na chwilę spokoju i przelania na wirtualny papier.

Pozdrawiam z Polski

2011-06-30T23:49:00.013+10:00

Wyleciała i doleciała szczęśliwie;
Obecnie w "Bazie Głównej" - Poznań;
Prawie odcięta od internetu;
To chyba się nazywa wolność ;-)))))

10 faktów o których większość katolików nie wie (a powinni)

2011-06-18T10:49:00.004+10:00

Wpadł mi w ręce kiedyś artykuł: "Ten Facts Most Catholics Don’t Know (But Should!)".
Trochę się pomęczyłam, ale przetłumaczyłam ten teks na polski, bo mimo, iż powstał na potrzeby amerykańskiego katolika, nam też ta wiedza może się przydać. Zapraszam więc do lektury polskiej wersji:
10 faktów o których większość katolików nie wie (a powinni)

"There be Dragons"

2011-06-12T00:06:00.008+10:00

Tak, ma być: "There be Dragons", a nie jak wcześniej pisałam: "Facing Your Dragons". Ale ta pomyłka skłoniła mnie do poszukania czegoś o tym filmie. Przecież jego premiera już się odbyła, a tu jakoś cichutko. No, i się okazało, że film spotkał się z totalną krytyką, krytyków ;-) W zasadzie jednym głosem cała amerykańska prasa powiedziała "zły". I chyba to mnie jednak ucieszyło, bo jak mogą napisać o filmie, który pokazuje jednego z najbardziej znienawidzonych przez - nazwijmy ich - lewicowców, świętego. Jak po promowaniu na siłę twórczości Dana Browna, można teraz powiedzieć coś dobrego o człowieku, który założył Opus Dei??? Jedno co wiadomo z recenzji, że w filmie Rolanda Joffe, św. Josemaria Escriva de Balaguer jest "za dobry".

Na szczęście pojawiło się też kilka recenzji zwykłych kinomanów, i tu widać że film broni się sam, gdyż większość z nich kończy się stwierdzeniem: ten film trzeba zobaczyć!

"There be Dragons" powinien pod koniec maja znaleść się już w australijskich kinach. Obawian się jednak, że może trafić tylko do tych nie komercyjnych, bo na razie jeszcze nigdzie go nie namierzyłam. Cóż, niestety Australia jest krajem królującej politycznej poprawności, więc lepiej nie mącić obywatelom w głowie pokazując dobrego, katolickiego księdza.

W ramach zaległości ;-)

2011-05-18T21:30:00.002+10:00

Porządki ze zdjęciami już zrobione, więc wrzucam i życzę miłego odlądania!

Royal Hobart Regatta - czyli Regatta Day - taki oficjalny hobardzki festyn, który ciągnie się 3 dni (długi weekend, bo poniedziałek też był wolny). Moje pierwsze chwile w Hobart.

Royal Hobart Regatta

Jednodniowa wyprawa na Bruny Island - niestety sił i czasu starczyło nam tylko na południowo-wschodnią część wyspy, ale bez obaw na wiosnę schodzimy resztę;-)

Bruny Island

No i jeszcze zachody słońca, tęcze i chmury, czyli niebo nad Hobart.

Hobart, Tasmania

Facing Your Dragons

2011-05-04T21:48:00.004+10:00

Niesamowite świadectwo Rolland'a Joffe, zdeklarowanego agnostyka, który właśnie został pokonany przez mistyka ;-)

A tak trochę mniej wierszem - to czekam z niecierpliwością na ten film także dla tego, że " Pola śmierci" (The Killing Fields) tego reżysera to mój filmowy TOP 10, a pozostaje jeszcze "Miasto radości" i chyba najbardziej znany w Polsce film Joffe: "Misja".

"Facing Your Dragons" wchodzi 6 maja do kin w USA - ciekawe czy i kiedy zobaczymy go w Polsce i oczywiście Hobart :-)))

Dziennik pokładowy Sokoła Millenium

2011-04-30T23:53:00.004+10:00

Tak trochę żartem, ale skoro już dawno po Poście, Wielkanoc też już się kończy, to chyba trzeba by trochę posprzątać i wrzucić wreszcie zdjęcia z aparatu na bloga ;-)

Myślę, że jesienne wieczory w maju będą się do tego świetnie nadawały, więc trochę relacji z Hobart i okolic zacznie wreszcie się pojawiać.

Pozdrawiam wszystkich poświątecznie i serdecznie.

Gosia

Cytat na przed-pościu

2011-03-07T22:25:00.003+11:00

"... A skądinąd wiadomo, że kto nie potrafi być dzieckiem do końca życia, bywa niebezpieczny dla otoczenia. Nie mówię „dziecinnym” , ale „być dzieckiem”. To różnica." - napisał ks. Tomasz Horak w ostatnim Gościu Niedzielnym

Niby żadne odkrycie, ale miło sobie to uświadomić na nowo, nie tylko na tegoroczne ostatki, ale może jeszcze bardziej jako temat do refleksji na tegoroczny Wielki Post?

I jeszcze zakończenie artykułu ks. Tomasza: " Ostatnie już dni karnawału. Ale Popielec nie powinien zgasić radości. Owszem, położy kres zapamiętałej zabawie. Radość niech jednak zostanie. Według apostoła Pawła, jest przecież jednym z owoców Ducha Bożego. I warto pamiętać, że święty smutny to smutny święty." Ładne i mądre...

Schizofreniczny łabędź

2011-02-26T21:05:00.010+11:00

... jestem porażona! Czarny łabędź mnie pokonał.

Właśnie wróciłam z kina i jeszcze dochodzę do siebie po seansie “Black swan” Darren'a Aronofsky'ego, czyli po “Czernym łabędziu”.

Chyba nie napiszę czy polecam go i czy jest dobry, lub czy jest zły. Wiem jedno na dziś nie chcę go oglądać drugi raz, bo jeszcze kręci się w mojej głowie. Pamiętam jak po wyjściu z kina, po “6-tym zmyśle” stawały mi włoski na karku i czuć było chłód, tak teraz patrzę z niepokoję czy nie mam jakiś zadziorów przy paznokciach, a bardziej serio naprawdę jestem fizycznie zmęczona – to chyba przez napięcie nerwów. Po ostatniej scenie część ludzi podniosła się i szybciutko wyszła – myślę, że to grupa która powie znajomym: gniot, nuda, psychiczny, druga część siedziała jakby musiała “odparować”, złapać oddech po wyjściu na powierzchnię wody wydostając się z tonącego Titanica. I chyba po tej reakcji części widowni myślę, że film świetny. Jeśli komuś podobał się “Piękny umysł” (bo mnie nie za bardzo) to myślę, że “Czarny łabędź” jest psychologicznie dużo lepszy. Tak jak “King's speech” pokazał jak można być wielkim mimo fizycznej ułomności, tak “Czarny łabędź” dotknął ułomności psychicznej, która bez pomocy i oparcia w drugim człowieku, a jednocześnie w zderzeniu ze światem zarówno perfekcji jak i ambicji, chęci sławy czy sukcesu, doprowadza do autodestrukcyjnej psychozy ostatecznie pokonującej człowieka.

Tylko jedna uwaga- film jest dla dorosłych, i chodzi tu o realizm pewnych scen – nawet tych nierealnych, a może zwłaszcza tych nierealnych.

Sprubujmy pomóc !!!

2011-02-14T21:42:00.004+11:00

Afgański fizjoterapeuta pracujący dla Czerwonego Krzyża ma zostać stracony za przejście na Chrześcijaństwo jeśli nie wyprze się wiary i nie powróci ofiacjalnie do Islamu.

Proszę podpisz się pod petycją i pomódl się o siłę dla Said Musa!!!

Teks oryginalny:

An Afghan physiotherapist will be executed within three days for converting to Christianity. Said Musa, 45, has been held for eight months in a Kabul prison, and claims he has been visited by a judge who told him he would be hanged within days unless he converted back to Islam.

Please pray for his release! You can sign this petition to voice your opposition - and visit this article to read more.

Baza Hobart

2011-02-13T21:54:00.006+11:00

Jak przystało na gwiezdnego wędrowca, przyszło mi po raz kolejny zmienić bazę. Tym razem na jakiś czas (zobaczymy jak to będzie długo;-)), będę zakotwiczona w Hobart na Tasmanii.

Lądowanie nastąpiło wczoraj wieczorem, dziś było powitanie na polskiej Mszy św. i popołudniu urządzałam "swój mały świat", czyli przyszło im się rozpakować.

Jak się czuję ? Jeszcze ni jak. Ale kiedyś rebelianci znaleźli bezpieczną przystań na lodowej planecie Hoth, tak i ja mam nadzieję, że Hobart będzie moim bezpiecznym portem.

Prośba o wsparcie

2011-02-02T18:05:00.012+11:00

Już 7 lat po wypadku samochodowym, a nadal jest wózek, pampersy, zaburzenia pamięci... PROSZĘ pomóż mojemu mężowi i naszej rodzinie w jego leczeniu przekazując 1% PODATKU za 2010r z PIT.W formularz należy wpisać:Fundacja "NADZIEJA" Osób Poszkodowanych w Wypadkach Drogowych - na leczenie i rehabilitację Marka Rzezińskiego Nr KRS 0000198280

Dziękuję

Kilka dni temu dostałam tę wiadomość na NK od Dorotki. Niestety pomóc finansowo nie mogę (nie mam 1% od swoich dochodów ;-)), ale gdyby ktoś zajrzał tutaj i chciał pomóc to bardzo proszę!!!
Z Dorotą chodziłam razem do podstawówki i liceum, nim poszłam do zakonu byłam stałym gościem w domu Doroty i Marka, więc kiedy dotarła do mnie wiadomość o Marka wypadku, byłam w totalnym szoku - masz te 30 parę lat a tu jakby ci się życie skończyło. To zupełnie inaczej jak nieszczęście spotyka twojego przyjaciela.
Dla tego wrzucam prośbę Dorotki i może tą drogą znajdzie się jakiś dobry człowiek, który poda im pomocną dłoń.

Czasami nie trzeba wiele by ludziom pomóc, a przede wszystkim dać im NADZIEJĘ!!!

Dziękuję i Bóg zapłać w moim imieniu.

s. Gosia

The King's Speech - film terapeutyczny

2011-01-26T18:17:00.002+11:00

Wybaczcie na wstępie, ale jakoś polski tytuł " Jak zostać królem" do mnie nie przemawia, więc będę używać oryginału "The King's Speech". A tak w ogóle, czy musimy na siłę szukać polskich tytułów dla wszystkich filmów?

Ale już wracam do tematu.

"The King's Speech" to film nietypowy - bez 3D, efektów komputerowych, wartkiej akcji i przede wszystkim obowiązkowej dziś poprawności politycznej. Film pokazuje nam człowieka takim jakim jest, czyli z jego słabościami, ułomnościami, któremu jakby wbrew jego naturze życie stawia poprzeczkę bardzo wysoko. Pokazuje kochającego męża i ojca, człowieka delikatnego, wrażliwego i cierpiącego, a jednocześnie ogromnie odpowiedzialnego i lojalnego, prawdziwego patriotę. Widzimy jak ci najbliżsi potrafią niszczyć, poniżać, gardzić (niania, brat, ojciec) i jak człowiek podnosi człowieka (żona, logopeda - świetnie zagrane role!). Film pokazuje, że nie wszystko w naszym życiu można pokonać, ale trzeba z tym żyć i można mimo to przenosić góry i być królem.

"The King's Speech" to film obowiązkowy nie tylko dla tych z wadami wymowy, ale dla każdego z nas, bo chyba w każdym z nas gdzieś tkwi taki król Jerzy VI, tylko nie każdy potrafi z tym żyć. Gorąco wszyskim polecam!

Ps. Tak na marginesie, to już kiedyś pewien ułomny człowiek powiedział: "wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia". Amen

Moja mała teologia sportu

2011-01-18T23:02:00.001+11:00

Z lekkim opóźnieniem wracamy do niedzieli.

Otóż wczoraj rozpoczął się oficjalnie Australia Open, ale gwiazdy tenisa zaprosiły swoich fanów już w niedzielę na pokazówkę, z której dochody przekazano powodzianom w Queensland, i ...

... ja tam byłam!!!

No prawie :-)

Niestety, gdy w piątek znalazłam informację o tej imprezie, biletów na Rod Laver Arena już nie było (jedyne $20!), ale były jeszcze za $10 wejściówki przed telebim - i tego postanowiłam nie przepuścić! Opłacało się!!!

Najwięksi dzisiejszego tenisa pokazali jak można się bawić tą grą, zapewnili nam wspaniałe show, na którym śmialiśmy się do łez, klaskaliśmy dziękując za zagrywki, ale przede wszystkim pokazali nam, że są tak naprawdę wszyscy wielkimi przyjaciółmi, którzy świetnie się znają i jeszcze lepiej czują się we własnym gronie. Byłam zauroczona gdy Federer wspólnie z Nadalem grali debla przeciw Clijsters i Stosur (i jeszcze panie okazały się lepsze!), a po zakończonej imprezie spacerując po kortach, gdzie trenowali zawodnicy, znalazłam Agnieszkę Radwańską grającą sparing z Giselą Dulko!!!

I w takim to lekkim uniesieniu przyszło mi wracać do domu, a że droga daleka to i znalazł się czas na małą refleksję - przecież dzisiejsi przyjaciele, sparing partnerzy już jutro staną na przeciw siebie i zrobią wszystko żeby wygrać! I będą nerwy, radość i łzy, a potem może znów wspólne rozmowy o popełnianych błędach, zagrywkach, i wspólne piwko w hotelu.

Jak zbudowany jest człowiek, że tak bardzo potrzebuje rywalizacji, i potrzebuje wygrywać, być lepszym, być mistrzem. I to nie tylko w sporcie, ale w codziennym życiu:

- jesteśmy kumplami w pracy, ale fajnie jak mnie doceni szef, a trochę boli jak jego,

- stoimy godzinami na działkach i dzielimy się radami , ale niech tylko sąsiadowi super obrodzi marchewka, a moją pogryzą robaki,

- nawet my "ludzie Kościoła", często cisi i pokorni, a jednak cierpimy gdy tamtą siostrę, czy księdza parafianie chwalą bardziej - słaba, upadła ludzka natura???

Chyba dlatego tak lubię sport, bo tam zawsze po meczu podają sobie dłonie i nie jest gest sztuczny, może czasem odruchowy, ale w tym codziennym życiu czasem tak nam brakuje tego odruchu.

A szkoda!

Wydanie specjalne

2011-01-15T21:38:00.004+11:00

Jan Paweł II pierwszym niehiszpańskim patronem

World Youth Day 2011 w Madrycie

No to się nam „powodzi”...

2011-01-13T22:44:00.004+11:00

...zresztą jak co roku!!!

Tak, tak! Jest to już moje 6 lato w Australii i jak pamiętam w tym czasie zawsze była w Queensland powódź, i zawsze była to największa powódź od … Udało mi się nawet już przyzwyczaić do tego moich rodziców w Polsce, że nie warto się martwić o córkę w Victorii jak zalewa Queensland.

Jaka jest zatem różnica w tym roku?
Otóż zwykle były to zalane olbrzymie tereny, ale tereny słabo zaludnione, w tym roku trafiło na Brisbane i okolice, czyli tą najludniejszą i najbardziej rozwiniętą część stanu. Taki obrót rzeczy był też najwygodniejszy dla mediów, które nie ruszając się z miejsca mogły pokazywać przerażające zdjęcia zalewającej wszystko brunatnej mazi. Cóż, w ubiegłych latach, w daleki outback nie zawsze chciało się jechać reporterom, więc najczęściej serwowano nam bezpłciowe zdjęcia z helikoptera okraszone dodanym w studio komentarzem. W tym roku powódź stała się wydarzeniem medialnym, tylko pewnie jak każde takie wydarzenie szybko zejdzie z pierwszych stron. Zapomną szybko o tym też sami Ausee, bo przecież mamy środek wakacji, gorący sezon na grilla, czyli tu BBQ lub barbie(!), a i tak przecież wszystko „easy going”!!!

Oczywiście cała ta rzecz nie umniejsza osobistych tragedii, ale osobiste tragedie są osobiste, a nie medialne.

Z ciekawostek:

Cały obszar stanu Queensland odpowiada obszarowi Polski, Niemiec, Francji i Hiszpanii (oczywiście licząc razem), na tym terenie mieszka mniej ludzi niż liczy aglomeracja Berlina!

Queenslanczycy od zawsze budowali domy na palach tzw: queenslandery co skutecznie chroniło ich mieszkańców nie tylko przed wilgotnym ciepłem, ale również przed zalaniem. Niestety mądrość przodków zaczęła ustępować amerykańskiej modzie na niziutkie „drapacze ziemi”. I kiedy mieszkańcy queenslanderów

siedzieli w fotelach z piwkiem w ręku, czekając aż skończy padać, nowobogaccy siedzieli na dachach czekając na helikopter.

typowy queenslander

Happy New Year 2011 ! ! !

2011-01-01T00:05:00.002+11:00

Dobrego Roku 2011!!!

PS. Skromny prezent Noworoczny - jedna z moich ulubionych piosenek: ABBA "Happy New Year"

Aussie Christmas, czyli Święta po australijsku

2010-12-26T22:25:00.004+11:00

W tym roku pogoda pokrzyżowała pewnie większości Aussie świętowanie Bożego Narodzenia, ale zwyczaj wygląda to TAK...

Wszystkim przyjaciołom-Boże Narodzenie 2010

2010-12-24T22:34:00.005+11:00

Niech siła Miłości

zaowocuje w naszych sercach

i wypełni je radością,

ufnością i pokojemi

- na dziś, na jutro,...

na cały Nowy Rok!

Z darem modlitwy i świąteczną dedykacją

s. Gosia

"TAK" dla Benedykta !!!

2010-12-20T00:51:00.001+11:00

OJCIEC ŚWIĘTY BENEDYKT XVI WZYWA CAŁY ŚWIAT DO MODLITWY W INTENCJI KAŻDEGO POCZYNAJĄCEGO SIĘ LUDZKIEGO ŻYCIA.
Wyślij swoje "TAK" dla Papieża!!!

Naucz się tańczyć

2010-11-11T00:04:00.003+11:00

Przez pielgrzymkę do Bendigo trochę rozregulowało mi się świętowanie moich urodzin (lepiej powiedzieć: rozłożyło w czasie). I tak w sobotę zaliczyłam urodzinowe kino i kawę z p. Zosią, którą normalnie odwiedzam w domu, w ramach swojej pracy, ale czasami pozwalamy sobie na małe wypady. Było więc sobotnie popołudnie z "Jedz, módl się, kochaj" (Eat, pray, love) i Julią Roberts -niestety, tylko do oglądnięcia i zabicia czasu. Nie czytałam książki więc mogę ocenić tylko to co widziałam na ekranie i tu się rozczarowałam. Rozczarowała mnie sama fabuła - płaska - bez prawdziwej głębi i dramatu życia, choć wydawałoby się, że będzie to ciekawe filmowe przesłanie dla współczesnego człowieka. Niestety także rozczarowało mnie aktorstwo Julii Roberts.

Jakieś prawie 1700 lat temu, św Augustyn powiedział: Człowieku, naucz się tańczyć, bo inaczej aniołowie w niebie nie będą wiedzieć, co z tobą zrobić. A ja po filmie mam wrażenie, że główna bohaterka mimo iż zjechała cały świat nigdy naprawdę nie "nauczy się tańczyć" podobnie jak większość jej podobnych ludzi XXI wieku - ciągle szukają siebie, zaspokajają siebie, realizują siebie, odkrywają siebie, itd siebie...
A szkoda.

Australia pielgrzymuje

2010-11-06T22:51:00.000+11:00

Jeszcze mały powrót do października. Otóż ostatnie 3 październikowe dni spędziłam na pieszej pielgrzymce z katedry w Ballarat do katedry w Bendigo! Tak, tak!!! Na jedynej pieszej pielgrzymce o jakiej słyszałam na tym kontynencie i mogę się pochwalić tym, że wielu o niej nie słyszało ;-) I jeszcze naciągnęłam na nią s. Bernadkę z Sydney i s. Anię z Brisbane – mam nadzieję, że nie żałują.

Swoim stylem bardzo przypomina nasze polskie pielgrzymki do Częstochowy choć oczywiście są i znaczne różnice, a największa to łacina! Tak, „latin”, bo jest ona organizowana przez Stowarzyszenie Chrystusa Króla i Bractwo kapłańskie św. Piotra, które to zajmują się kultywowaniem liturgii przedsoborowej w kościele katolickim.

Ogólnie było super, i tylko podziwiałam niesamowitą pobożność australijskich pielgrzymów. A dla ciekawości podaję, że większość pielgrzymów stanowiła nastoletnia młodzież -ogółem 430 pielgrzymów – jak na Australię rewelacja! Wyobraźcie sobie np. polskich gimnazjalistów, trydencką Mszę św. i różańce po łacinie :-O

Jest tu w Australii jeszcze naprawdę cudowna młodzież, rozmodlone rodziny i maluchy, które zamiast przebojów Lady Gaga śpiewają Ave Maria i to wszystko tak zwyczajnie i naturalnie, bez odstraszającej dewocji.

Zdjęcia wrzuciłam do picasaweb - bez opisów, ale do pooglądania.

s. Bernadka i pielgrzymujące "Kangury"

Dla zrezygnowanych Skywalker'ów

2010-10-06T22:18:00.005+11:00

Czasami człowiek musi spotkać kogoś takiego, by na nowo spojrzeć na swoje życie i dostać "kopa" na dalszą drogę!
Czyli obejrzyj gdy znowu wysiądzie Ci życiowy HIPERNAPĘD!!!

Oryginalna, nieokrojona wersja po angielsku jest na: www.youtube.com - polecam oryginał

Światowy Dzień Uśmiechu

2010-10-01T18:07:00.007+10:00

"Zrób dobry uczynek, spraw aby uśmiechnęła się jedna osoba" - to hasło Dnia Uśmiechu. Warto stosować to motto, nie tylko raz w roku.

Harvey Ball, grafik z Worcester (Massachusetts, USA) w 1963 r. stworzył “smileya” - symboliczną uśmiechniętą buzię na okrągłym, żółtym tle. Stworzone przez niego logo rozprzestrzeniło się po świecie i właściwie wszyscy używają je (także w celach komercyjnych), bez pytania autora o zgodę.
W 1999 r. Harvey Ball wpadł na pomysł Światowego Dnia Uśmiechu (World Smile Day) - dnia, w którym powinniśmy poświęcić większą uwagę uśmiechowi i dobrym uczynkom. Powiedział wtedy:

„(Ten dzień) odzwierciedla to, co jest w każdym z nas – patrząc na inną osobę, chcemy ujrzeć uśmiech. Czasem o tym zapominamy. Czasem świat wydaje się wielki i pełen problemów, które trudno zrozumieć, a co dopiero rozwiązać. Zaczynamy wierzyć, że jesteśmy zbyt mali, żeby dokonać zmiany. Ale to nieprawda. Prawda jest taka, że każdy z nas może coś zmienić każdego dnia.”

Od tego roku pierwszy piątek października ( w tym roku jest to 1 października) jest dorocznie takim dniem.
Harvey zmarł w 2001 r., lecz działa World Foundation Smile - fundacja stworzona, aby uczcić jego imię i pamięć. Jest ona oficjalnym sponsorem World Smile Day. Oficjalna strona: www.worldsmileday.com
znalezione w sieci

Mama i Tata za tym stoi

2010-09-23T17:21:00.003+10:00

Nie chcę bawić się tu w politykę, ale odbywając podróże między galaktyczne człowiek styka się z różnymi "orbitami", "układami", czy wręcz "formami życia". Ma też możliwość przyglądać się i stykać z innymi cywilizacjami, i to dość obiektywnie - jako ten stojący z boku, czasem tylko przemytnik innych idei. Widzi też jak giną cywilizacje, gwiazdy karłowacieją, kultury upadają. Wszechświat nie znosi próżni więc szybko ich miejsce zajmują prymitywne formy, które świetnie sobie radzą w "rozrzedzonym powietrzu".

To taka refleksja międzyplanetarnego wędrowca.

Dla tych, którzy chcą poprzeć "Starą Republikę", polecam stronę Fundacji Mamy i Taty: www.mamaitata.org.pl

Można tam zaangażować się i poprzeć tych, którzy walczą o zachowanie zdrowej tradycji, kultury, a przede wszystkim walczą o rodzinę, kolebkę zdrowego i silnego społeczeństwa. Polecam - Fundacja Mamy i Taty

A dla poprawienia humoru i trochę też ku przestrodze:

Andrea Bocelli tells a "little story" about abortion.

2010-08-10T17:45:00.000+10:00

Coś co trzeba zobaczyć! Szukam wersji polskiej, niestety na dziś tylko po włosku i angielsku.

W przerwie meczu

2010-06-15T18:52:00.002+10:00

Czy wiecie, że Watykan złożył oficjalne pismo do FIFA i razem z Monaco oraz z paroma malutkimi państwami z Oceanii oczekuje przyjęcia go w poczet jego członków!!! Co to oznacz? Może za 4 lata, na kolejnym Mundialu, zobaczymy reprezentację watykańskich kleryków???
Obecnie w Watykanie rozgrywany jest corocznie Clericus Cup, Watykan marzy także o własnej drużynie we włoskiej Serie A

I jeszcze zaproszenie na stronę:
CHURCH ON THE BALL - Football World Cup South Africa 2010

Church on the Ball from CatholicStudio on Vimeo.

GO SOCCEROOS! GO!

2010-05-31T20:22:00.011+10:00

Przed samym Mundialem także tu w Australii wzrasta trochę temperatura i to nie tylko za sprawą imigrantów, którzy zawzięcie kibicują swoim drużynom narodowym, ale też wszyscy liczą na dobry (najlepiej finał;-)) występ Socceroos . Tak, tak australijska reprezentacja w piłce nożnej to Socceroos – zupełnie oficjalnie i nikt nigdzie inaczej ich już nie nazwie.
Aussie uwielbiają wszelkie skróty i chyba dla tego tak chętnie zaczęli nadawać przydomki swoim sportowym reprezentacjom, które z czasem właściwie stały się ich własnymi nazwami. I tak dla przykładu dziś dowiedziałam się, że nie tylko Socceroos rozpoczęli już treningi w RPA, ale nasze Matilda's wygrały Women’s Asian Cup i dodatkowo awansowały do przyszłorocznych mistrzostw świata w piłce nożnej kobiet w Niemczech :-0
Tradycyjnie nadawany przydomek musi wiązać się z czymś symbolizującym Australię, więc nie dziwi fakt, że pierwszymi były Kangaroos i Wallabies nadane już w 1908r. australijskim rugbystom. Potem pojawiły się następne dyscypliny, w których Australia zaczęła odnosić sukcesy i posypały się następne przydomki.
Dziś oficjalne przydomki australijskich drużyn to:

Rugby League: Kangaroos

Rugby Union: Wallabies

Koszykówka:

Men’s – Boomers, Women’s – Opals

Piłka ręczna:

Men’s - Crocodiles, Women’s Redbacks

Piłka nożna:

Men’s – Socceroos, Women’s - Matilda’s

Piłka nożna halowa (Futsal): Futsalroos

Water polo:

Men’s - Sharks, Women’s - Stingers

Pływanie: Dolphins

Kolarstwo: Cyclones

Hokej na trawie:

Men’s – Kookaburras, Women’s – Hockeyroos

Hokej na lodzie: Mighty Roos

Bowls (kulki-chyba najnudniejsza gra świata):

Men’s - Jackaroos, Women’s - Sapphires

Softball (jakaś odmiana baseball’a):

Men’s - Aussie Steelers, Women’s - Aussie Spirit

Netball (arhaiczna odmiana kobiecej koszykówki): Diamonds

Orienteering (czyli bieg na orientację): Boomerangs

Lacrosse (jakieś indiańskie sporty ;-)):

Men’s - Sharks

Lacrosse halowy: Boxaroos

Niezły zestaw nazw i jeszcze, przynajmniej w znacznej części, chyba oryginalniejszych dyscyplin. Tak na zakończenie dodam, że nie wypisywałam już reprezentacji młodzieżowych i niepełnosprawnych, a też mają swoje ;-)))))
Cóż, w Polsce pozostajemy tylko przy Złotkach, które nam trochę „pobrązowiały”, ale i tak mamy z nich wiele radości!

samobója

2010-05-24T16:15:00.003+10:00

... i to nie w piłce, czy hokeju. Nie chcę tu bynajmniej krytykować australijskiego Kościoła, który czasem prezentuje się nawet zupełnie dobrze, ale napisać o tej cząstce, która wypada blado. Otóż dziś jest tu uroczystość Najświętszej Maryi Panny Wspomożycielki Wiernych Patronki Australii, czyli Our Lady Help of Christians Patroness of Australia, a co ma patronka Australii wspólnego z samobójem - takie dzisiejsze "story":

Poniedziałek jest generalnie dniem wolnym australijskich księży, więc nie dziwi sytuacja gdy w jakiejś parafii zamiast Mszy św. parafianie otrzymują tylko tzw. service, czyli liturgię słowa z obrzędami Komunii. Dziwić może tylko sytuacja, gdy w największe święto patronalne w Kościele australijskim zamiast Mszy jest tylko serwis, odprawiany przez 2 pobożnych starszych panów - proboszcz sobie odpoczywa. Miałam właśnie dzisiaj okazję w tym serwisie uczestniczyć, a było nas na porannej Mszy św. 36 osób i z tego większość młodych i w średnim wieku! Cudowni ludzie, a tu żadnej uroczystości, żadnej pieśni, suche czytania, po których kawałek relaksacyjnej muzyki z CD i Komunia św. przy następnym utworku. Serwis się skończył, a większość ludzi została by odmówić jeszcze różaniec za Australię, i do pracy. A ja zatęskniłam, i chyba jednak doceniłam, nasze polskie uroczyste liturgie.
Cóż, w sporcie niewykorzystane sytuacje zwykle się potem mszczą, dziś myślę że nie tylko w sporcie.

Jak wytresować smoka - powrót do krainy marzeń

2010-05-02T18:40:00.003+10:00

Postanowiłam się dziś wybrać do kina, więc najpierw przejrzałam co grają, a potem na www.filmweb zajęłam się studiowaniem opinii internautów na temat poszczególnych filmów. Z wszystkich filmów najlepszą miała bajka: „Jak wytresować smoka"(How to Train Your Dragon) z wytwórni Dreamworks, do której znalazłam recenzję, której ( te entuzjastyczne) fragmenty cytuję. Po takiej pochwale poszłam i..... słuchajcie naprawdę , naprawdę prawda :-) Film jest piękny, zupełnie inny od tych wszystkich kreskówek, które pojawiły się po Shrek’u. Zresztą przeczytajcie co napisał al_jarid i idźcie do kina:

(...) Zatem prosto z mostu i bez ogródek - film jest świetny. Jest piękny. Jest zachwycający. (...)

Oprócz humoru mamy tu też coś, czego już od wieków nie mogliśmy uświadczyć w filmach animowanych - KLIMAT. Baśniowy, czarowny klimat. Oczywiście w dużej mierze zawdzięczamy go pięknej muzyce - tak dobrej ścieżki dźwiękowej też już daaawno nie było. To właśnie sprawia, że ten film ma w sobie coś, co trudno mi opisać. Potrafi chwycić za serce. Lot Czkawki na smoku, ładne krajobrazy plus ta nastrojowa muzyka... Estetyczna uczta. Przypominają się podobne sceny lotu z "Avatara", jednak w tych z "Jak wytresować smoka", mimo może nie aż tak hiper-zaawansowanej grafiki jak u Camerona, zawiera się o wiele więcej emocji. (...) Filmowa magia w najlepszym wydaniu. Wreszcie znowu można oglądać "bajkę" i zapomnieć o całym świecie.

Dodatkowo jest w tym filmie też jakaś taka... jakby to określić... głębia, której nie miały te dawne animacje. Postacie i ich rozterki wydają się wręcz namacalne, ich psychologia jest naprawdę bogata, dialogi jednocześnie bajkowe i autentyczne. To sprawia, że nie tylko powraca dawne piękno filmów animowanych, ale wręcz zostaje jeszcze wzbogacone, a film, jak na opowieść skierowaną potencjalnie do młodego widza, jest zaskakująco dojrzały. (...)

I jeszcze jedno określenie, które może najtrafniej wyraża ten film - otóż jest on EPICKI. W pełnym tego słowa znaczeniu, jak chyba żadna animacja do tej pory. (...)

Tyle fragmentów z recenzji al_jarid ma forum filmweb. Zachęcam do przeczytania całej recenzji www.filmweb.pl/user/al_jarid# – ja się pod nią podpisuję i dzięki, bo miałam super niedzielę!

“1 Maja – święto pracy” - z kart historii

2010-05-01T21:28:00.003+10:00

W pierwszym dniu maja żywiej (podobno) bije serce każdego człowieka Lewicy. W wielu krajach ulicami miast, pod czerwonymi sztandarami, maszerują tłumy zwolenników “postępu”. Posiwiałych czcicieli Marksa, Lenina, Stalina i całej reszty menażerii lewicowych świętych wspiera nowy narybek – młodzież w podkoszulkach z podobiznami partyjnych herosów. – “Towarzysze, robotnicze święto…” – chlipią wzruszeni weterani klasowych bojów, którzy przez dziesiątki lat oklaskiwali (bądź usprawiedliwiali) komunistyczne ludobójstwo.

Dlaczego jednak pierwszy maja?
***
Wiosną 1886 r. w Chicago już trzeci miesiąc trwały robotnicze strajki. Grupa przybyłych z Europy anarchistów – zawodowych rewolucjonistów i terrorystów – postanowiła wykorzystać pokojowy protest do własnych celów, zamienić go w gwałtowne wystąpienie, w zbrojną rebelię.
3 maja trzystu chińskich robotników, którzy odmówili przyłączenia się do strajku, otoczył sześciotysięczny tłum, zbrojny w łomy i siekiery, kierowany przez anarchistycznych agitatorów. Niechybnemu pogromowi Chińczyków zapobiegła interwencja policji. W trakcie zamieszek padły strzały – od policyjnych kul zginęło dwóch lewicowych radykałów.
***
Anarchiści rzucili wezwanie do buntu. – “Zemsta! Zemsta! Robotnicy do broni!” – krzyczały rozlepione na murach ulotki.
– “Policja – psy gończe kapitalizmu – gotowe są mordować” – podjudzała anarchistyczna prasa.
Następnego dnia na placu Haymarket doszło do nowej konfrontacji. Policja próbowała przerwać wiec anarchistów. Ktoś, nigdy nie wykryto kto, rzucił bombę w zwarty szereg funkcjonariuszy.
– “Funt dynamitu jest wart buszla kul” – zapowiadali już dzień wcześniej anarchistyczni liderzy…
Potężna eksplozja zwaliła z nóg wielu policjantów. Inni, zaskoczeni i zaszokowani śmiercią i ranami kolegów, zaczęli strzelać na oślep w stronę wiecujących.
Nim opanowano sytuację, na Haymarket Square w Chicago poległo jedenaście osób, w tym siedmiu policjantów. Półtora roku później, z wyroku sądu, powieszono czterech anarchistów, aktywnych uczestników rewolty (piąty skazany sporządził w celi bombę, którą wysadził się w powietrze).
***
Organizacje lewicowe ustanowiły pierwszy dzień maja corocznym “świętem pracy” – podobno na pamiątkę wydarzeń w Chicago. Nie ma to wielkiego sensu – wszak do krwawych starć doszło 3 i 4 maja 1886 r., zaś obiektem czci byłaby nieudana próba rasistowskiego pogromu oraz udany zamach terrorystyczny.
Zdaniem niektórych badaczy chodziło raczej o wyraz buntu przeciw cywilizacji chrześcijańskiej.

Pierwszy dzień maja ma bowiem wielkie znaczenie dla ezoteryków, wolnomularzy i satanistów. W tym dniu w pogańskim kalendarzu Celtów przypadał początek lata. W poprzedzający go wieczór wygaszano wszystkie ognie – na świat wypełzały siły ciemności, wracał okres pierwotnego chaosu.
Dla satanistycznych sekt noc z 30 kwietnia na 1 maja była czasem mrocznych obrzędów i orgii. W tę noc – Noc Walpurgii – zwoływały się na sabaty czarownice (do dzisiaj jest to jedno z ośmiu najważniejszych świąt tzw. Ruchu Czarownic, działającego w krajach anglosaskich).
Wreszcie 1 maja 1776 r. satanista Adam Weishaupt powołał do istnienia masońską lożę Iluminatów, która zdobyła potem złowrogi rozgłos.
***
Jakkolwiek zabrzmi to dziwnie dla osób, którym polityczna lewica kojarzy się głównie z ateistycznym komunizmem i socjalizmem, wśród XIX-wiecznych lewicowych radykałów roiło się od okultystów, masonów i sekciarzy. Sam “guru” socjalistów, Karol Marks, w pewnym okresie swego życia był satanistą, podobnie jak nestor anarchizmu, Michaił Bakunin (który należał również do masonerii). Niektóre z podziemnych organizacji rewolucyjnych miały wszelkie cechy religijnych sekt. Ostatecznie jednym z głównych celów rewolucjonistów było zniszczenie Kościoła; w tym dziele naturalny był sojusz jego rozmaitych wrogów – ateistów, okultystów, satanistów i heretyków.
***
Pierwszy dzień maja stał się więc wyjątkowym dla “sił postępu” z całego świata. W niektórych krajach ogłaszano go świętem państwowym. Wielce wymownym jest fakt, iż jako pierwsze zrobiły to dwie najkrwawsze satrapie w dziejach – bolszewicka Rosja i hitlerowska III Rzesza…
***
Kościół postanowił ucywilizować pierwszomajowe “święto pracy”. Ustanowił dla tego dnia patronat św. Józefa – opiekuna robotników. Nie powinno to dziwić – Kościół zawsze z upodobaniem egzorcyzmował i “chrzcił” pogańskie święta.

za "Wzrastanie" maj 2002

List do Benedykta

2010-04-17T23:54:00.004+10:00

W ostatnich tygodniach trwa prawdziwa medialna ofensywa przeciw Papieżowi. Tu jest chociażby mały przykład: Atheist Seeks to Arrest the Pope
Redakcja eKAI wystosowała piękny list do Benedykta XVI pod którym można się podpisać.
Jeśli macie taką ochotę odwiedźcie ich, przeczytajcie, ... :
http://ekai.pl/badz_solidarny/x27663/list-do-ojca-swietego-podpisz-sie/

Pozdrawiam

s. Gosia

czy tylko zwykły zbieg okoliczności???

2010-04-15T21:22:00.005+10:00

Art Music Trio - towar niereklamowany!

2010-04-05T16:13:00.006+10:00

Kilka dni temu ktoś udowadniał mi, że to co się reklamuje to są totalne buble, które nie schodzą, a trzeba je tak sprzedać by klient myślał, że jest mądry czyli kupił super towar, po super cenie. On, za to zawsze kupuje tylko to co nie jest właśnie reklamowane i zawsze dobrze na tym wychodzi.
Może i ma rację? Nie wiem, ale właśnie dostałam link do YouTube - Fracanapa Astora Piazzolla, w wykonaniu Art Music Trio i pomyślałam, że to właśnie jest to pyszne ciasteczko, które nigdy nie doczeka się reklamy.
No bo i gdzie temu do Dody ;-)
A że wczoraj byłam z wizytą u znajomych i tam padła kolejna mądrość współczesnego świata, czyli: "nie ważne co umiesz i potrafisz, ważne jest kogo znasz", więc i ja postanowiłam właśnie trochę zapromować rodzinkę!

Tak więc, Panie i Panowie,
Arek Wiech - gitara i Art Music Trio: YouTube - Fracanapa Astor Piazzolla

2010-03-31T23:17:00.001+11:00

Na zbliżające się Triduum Paschalne

i Wielkanocne Święta życzę,

aby miłość jaką obdarza nas

Chrystus Zmartwychwstały,

była Źródłem pokoju i radości

w życiu osobistym i rodzinnym,

była Źródłem siły

do dawania świadectwa o Tym,

Który daje się nam za pokarm,

Który zwyciężył śmierć, grzech i szatana.

Z darem modlitwy

s.Gosia

Tylko międzylądowanie

2010-03-12T22:52:00.007+11:00

Wróciłam już kilka dni temu z pielgrzymki, na organizowanie której zresztą sama dałam się namówić i ... jestem padnięta, a to były tylko 4 dni!

Relacji specjalnej nie będzie, a w ramach reklamy dosyłam do krótkiego opisu naszych pielgrzymkowych poczynań na stronę www.mchr.pl
Teraz odwalam za to stertę papierkowej roboty dla biura gdzie pracuję, a że nie cierpię papierków to uczucie zmęczenia dodatkowo zaczyna mnie przygniatać. Na pociechę zostaje mi wyjazd na weekend do Sydney, na spotkanie z siostrami kończące wizytację naszej Matki Generalnej w Australii i 3 dni wolne na Sydney i okolice!!!

Mam więc nadzieję na jakiś oddech

24/7

2010-02-26T21:26:00.002+11:00

Chyba Ziemia kręci się teraz szybciej, bo ostatnio każde 24h mijają jakby ktoś odpalił hipernapęd ;-)
A co gorsza jeszcze ciągle przyśpieszam! Na solidny wpis na moim blogu chyba trzeba będzie poczekać jeszcze trochę. Mam tylko nadzieję, że po tym lekko zwariowanym czasie wyhamuję spokojnie i lądowanie będzie bezpieczne.
Czyli do usłyszenia po lądowaniu!

Rakiety na Haiti! Czyli czego nie pokazały kamery

2010-01-31T23:54:00.010+11:00

Dzień przed rozpoczęciem turnieju Australia Open, w niedzielę 17. 01 Roger Federer zorganizował specjalną imprezę "Hit for Haiti", z której dochód przeznaczono na pomoc ofiarom trzęsienia ziemi. Główną atrakcją był mecz pokazowy Federer'a z Nadal'em. Niestety to widowisko mogli oglądać tylko szczęściarze na trybunach. Dodatkowo uczestnicy tej akcji postanowili oddać swoje rakiety na aukcję na eBay. Licytować tutaj oczywiście mógł każdy i przyznam się, że i ja miałam ochotę podbić cenę rakiety Kim Clijsters, ale odpuściłam.

Dziś, kiedy wszyscy oglądaliśmy finał Federer – Murray, o 22.00 zakończyła się licytacja rakiet sumą: 44.007,19 AUD$, z czego rakieta mistrza Rogera poszła aż za 28.124,65$!

Oczywiście zaraz odezwą się malkontenci, że to ich nic nie kosztowało i tylko zrobili sobie dodatkową reklamę... i tu maja rację! Można też nie robić nic i być sławnym, mądrym, a nawet szanowanym. Ale czasami można naprawdę drobnym gestem, który nic nie kosztuje ofiarodawcę, wiele komuś pomóc i jeszcze dodatkowo uszczęśliwić paru snobów, dla których te kilka tysięcy dolarów to pestka w porównaniu do dumy z posiadanego „skarbu”.

Finał AO 2010 dla Rogera Federer'a i to w wymiarze sportowym, i tym zwyczajnie ludzkim.

Ps. Serca Australijczyków chyba najbardziej pękły kiedy przegrała belgijka Kim Clijsters, która kilka dni wcześniej wygrała z Justine Henin w finale turnieju w Brisbane i ofiarowała całą wygraną szpitalowi dziecięcemu w stolicy Queensland. Na "Hit for Haiti" zagrała popisówkę z Novakiem Djokovicz'em, a potem dorzuciła jeszcze swoją rakietę do aukcji na eBay. Czyli można mieć pieniądze, sławę i jeszcze otwarte dla innych serce!

Tenis, tenis i jeszcze raz tenis, czyli czym żyje obecnie Melbourne

2010-01-24T23:41:00.008+11:00

Całodzienne ( w tym i nocne, bo czasem mecze kończą się i po 2 w nocy) relacje TV z Australia Open to normalka. I to też normalne, że przyjeżdżam do babci ( np.:86 lat), a ona przed telewizorem z zapałem kibicuje Federerowi, więc całe moje odwiedziny kończą się na wspólnym obejrzeniu jednego seta, a na drugiego jadę już do kolejnej samotnej seniorki i ...... oczywiście to samo. I tak przez 2 tygodnie tenis w domu, tenis u naszych babć, tenis w sklepie, tenis w przychodni itd... Jak dobrze, że lubię tenis ;-)))

Ale jak to wygląda na żywo? Naprawdę super!!! Tylko wspomnę, że oczywiście odbioru meczu na żywo nic nie zastąpi. Trybuny dają cudowną możliwość oglądania całego kortu, a TV pokazuje nam generalnie tylko odbijających zawodników, czyli wybraną część kortu, rzecz bez porównania gorsza mimo powtórek, zbliżeń itp. zabiegów.

To co mnie zszokowało to: widzowie. Australia Open to nie jakaś snobistyczna impreza, na której pewne osoby muszą się pokazać.
Na trybunach siedzi młodość! Całe rodziny z dzieciakami, nastolatki kibicujące swoim idolom, studenci (a może lepiej powiedzieć parki trzymające się za rączki, gdy nie oklaskują zagrań zawodników), i zwykli zjadacze chleba. Ta ekskluzywna elitka siedzi w lożach pod kopułą stadionu oddzielona szybą, która sprawia, że oni nie istnieją, a zawodnicy grają tylko dla nas. Super sprawą jest też to, że w zasadzie sam możesz decydować, który mecz teraz chcesz oglądać. Jeśli masz bilet na któryś z 2 głównych kortów możesz oglądać mecze też na wszystkich innych kortach, jeśli wydasz tylko na wejściówkę na teren turnieju - oglądasz co chcesz na wszystkich kortach poza 2 głównymi, czyli masz do wyboru zawsze ok. 10 meczów na najwyższym poziomie z całą światową czołówką tenisa. Jest to naprawdę fajny pomysł jak za 20 - 30 AU$ spędzić cały wakacyjny dzień i młode Melbourne z tego korzysta.
A ja choć nie przypuszczałam też skorzystałam i mówię wam czasem inny świat jest w zasięgu naszej ręki, tylko trzeba chcieć sięgnąć.
I jeszcze marzenia się spełniają ,tylko trzeba je mieć.

stacja kosmiczna: Australia Open 2010

2010-01-20T22:55:00.005+11:00

Ale numer!!! Byłam dziś na Australia Open !!!!!!
Za dużo wrażeń, więc na razie tylko zdjęcia
(wszystko w picasa web albums).
Relacja na dniach. OK?

"To skomplikowane", czyli "It's Complicated"

2010-01-15T23:11:00.004+11:00

Moja codzienność to odwiedzanie naszych polskich dziadków, czyli generalnie wysłuchiwanie tych samych opowieści z "nieustającym zaciekawieniem". Czasami jednak zdarzają się jakieś dodatkowe atrakcje i tak było właśnie wczoraj kiedy p. Zosia wyciągnęła mnie do kina na "It's Complicated", czyli "To skomplikowane". Razem z nami w kinie było aż 8 osób, ale nie przeszkodziło nam to w świetnej zabawie i chyba to my śmiałyśmy się na filmie najgłośniej:-)

Może jeszcze parę słów o filmie, czyli mała recenzja:
Film jest przezabawny, ze swoistym klimatem i do tego świetnie zagrany. Wreszcie nie jest to oklepana komedia romantyczna, czyli czterdziesto (paro) letnie aktoreczki grające zabiegane 20 próbujące robić karierę, a odnajdujące swojego księcia z bajki! Historia jak na amerykańskie kino oryginalna, z przesłaniem, wiec nie głupkowata komedia jakich wiele.
Meryl Streep jest rewelacyjna, Alec'a Baldwina, ha ha, trzeba nieć poczucie humoru, żeby tak potrafić śmiać się z własnego ciałka;-), Steve Martin, za którym nie przepadam, ale tu wyjątkowo zagrał i to dobrze . I jeszcze jeden atut: John Krasinski, który był prześmieszny!
Ulubiona scena to chyba właśnie z nim w hotelu.
Polecam zwłaszcza wszystkim paniom!

Teletransmisja ;-)

2010-01-09T12:08:00.009+11:00

Ten tytuł chyba bardziej pasuje do Star Trek :-)
To teraz wiecie w co bawiliśmy się na ulicy - tylko rekwizyty były trochę gorsze.

Sokół Millennium, dziennik pokładowy

2010-01-08T23:18:00.002+11:00

W naszym świecie zrobiło się wreszcie ciepło ( niektórzy nawet twierdzą,że za ciepło), ale na szczęście klimatyzacja w "bazie na Endeavour" działa dość dobrze. Osobiście przyznaję rację tym, którzy twierdzą, że temperaturę do 38°C znosi się dość dobrze, ale powyżej dopiero odczuwa się prawdziwe ciepło.

Lubię te kilka dni, gdy w Melbourne temperatury oscylują w okolicach 40°C, jest wtedy strasznie mało wilgotności w powietrzu i wieje gorący silny wiatr z centrum, czyli od strony pustyni. To takie uczucie jakby ktoś dmuchał na ciebie gigantyczną suszarką całej przyrody. Wtedy wiem, że jestem w Australii :-) Niestety po tych kilku dniach upału następuje "walka postu z karnawałem", czyli zimnym wilgotnym powietrzem z nad bieguna i oceanu, kończąca się zwykle deszczykiem, a drobinki pyłu z pustyni zmieszane z kroplami deszczu, idealnie brudzą szyby, samochody i nasz cały świat.

Sokół Millennium, dziennik pokładowy

2010-01-06T22:21:00.000+11:00

Wszystkim "Skywalkerom" na zimowe wieczory lub wakacyjną nudę polecam strony teleskopu Hubble'a (super zdjęcia do pobrania i nie tylko) i NASA

Przepis na szczęśliwy rok

2010-01-01T00:01:00.001+11:00

Bierzemy dwanaście miesięcy
oczyszczamy je dokładnie
z goryczy, chciwości, małostkowości i lęku,
po czym rozkrawamy każdy miesiąc
na odpowiednią liczbę części tak,
aby zapasu wystarczyło dokładnie na cały rok.
Każdy dzień przyrządzamy osobno
z jednego kawałka pracy
i dwóch kawałków pogody i humoru.
Do tego dodajemy trzy duże łyżki optymizmu,
łyżeczkę tolerancji,
ziarenko ironii i odrobinę taktu.
Następnie całą masę polewamy dokładnie
dużą ilością miłości.
Gotową potrawę przyozdobiamy
bukietem uprzejmości
i podajemy codziennie z radością,
oraz filiżanką dobrej, orzeźwiającej herbatki .

Ps. Samych dobrych ludzi na ten Nowy 2010 Rok
Gosia